Emoties van de E-patient

Omgaan met emoties op het werk is fascinerend. In de tweeëntwintig jaar dat ik aan het werk ben, ben ik allerlei houdingen tegengekomen over emoties op het werk, en of die wel of niet een rol mogen spelen. Daarbij speelt bedrijfscultuur zeker een grote rol.

In één van de organisaties waar ik in dienst was, was het de bedoeling dat emoties uitgebannen werden. Je kreeg een goede beoordeling als je je emoties goed wist te verbergen en zorgde dat je alle gesprekken strak onder controle had. Dat leverde orde en voorspelbaarheid op en zakelijke gesprekken:  ‘professioneel’  werd het daar genoemd.

In een andere organisatie, waar ik jaren daarna kwam te werken, was het juist gepast om emoties te onderzoeken. Dat werd in intervisie sessies uitgesproken en geanalyseerd.  Dat leverde vaak inzicht op waarom gesprekken liepen zoals ze liepen, en soms werden de intervisie sessies zelf ook emotioneel. Ik kreeg een sterke onderlinge band met collega’s, en het was prettig voor persoonlijk inzicht. Vaak werden de werkgesprekken er beter van. Grappig genoeg werd het ook daar ‘professioneel omgaan met emoties’ genoemd. 

Als ik terugkijk op mijn (werkende) leven dan staat één ding voor mij vast: Emoties spelen altijd een rol. Soms een grote rol, soms een kleinere, maar waar contact is tussen mensen, zijn er ook emoties. 

Mensen vinden het niet altijd gemakkelijk om daarmee om te gaan. En het is ook niet altijd eenvoudig: ieder mens steekt op zijn eigen manier in elkaar, en ieder mens reageert anders. Dat maakt omgaan met emoties spannend en onvoorspelbaar, al zijn er wel patronen in de ontdekken:

• Iemand die bang is, heeft meestal behoefte aan geruststelling of aanvullende informatie
• Iemand die boos is, wil meestal  gehoord wordt in het onrecht dat hem wordt aangedaan
• Iemand die verdriet heeft, wil vaak een luisterend oor of troost
• En iemand die blij is, wil zijn blijdschap graag delen met anderen

Vorige week stond in de krant dat de universiteit van Utrecht en de gemeente een game gaan ontwikkelen, waarmee 1500 studenten kunnen oefenen met gespreksvaardigheid op virtuele patiënten.   Ik vermoed dat de ontwikkelaars bovenstaande patronen meenemen in de ontwikkeling van de diverse scenario’s.  Als je grote groepen studenten de meest gangbare reacties op een veel voorkomende boodschap wilt aanleren is een dergelijke  digitale toepassing nuttig, leerzaam en kosten effectief. Toch ben ik benieuwd hoe je in een dergelijk systeem leert afstemmen op die éne patiënt voor wie het anders is dan gemiddeld.  Of die anders reageert dan anderen.

Want in de meeste teams is er vaak die éne collega waarmee jij altijd in de knel komt,  terwijl je doorgaans heel goed met gesprekken kunt omgaan. Of die ene medewerker met wie je als leidinggevende steeds in aanvaring komt. Dan is het zaak iets te leren over jezelf, je eigen houding en je eigen invloed in het gesprek. En of je dat kunt leren van een simulatiesysteem?

Persoonlijk zweer ik dan bij een acteur van vlees en bloed, die je iets kan teruggeven over het hier en nu, in dit gesprek, met concrete tips die hier en nu kunnen helpen. Waarmee je contact kunt maken en ook iets kunt leren over jezelf. Die je kan vertellen wat de impact is van wat jij doet of zegt. 

Dat levert je kennis en vaardigheden op die je kunt meenemen in alle volgende gesprekken die je voert. Hoe ga jij om met emoties op het werk? 

Met mijn blogs wil ik tips delen die jou Rust en Resultaat kunnen brengen in je gesprekken, zodat jij je werkgesprekken beter, effectiever, en doelgerichter kunt voeren.  Wil je hulp om je gesprekken meer zelfverzekerd te voeren?  Dat kan!  Bijvoorbeeld in een individuele 1 op 2 training van 2 uur met mij en een ervaren actrice.. Maak nader kennis: Bel me op  06-41 52 78 35   Of stuur me een bericht op http://www.jvts.nl/contact    Een hartelijke groet van Jacqueline!